Saadet Güneşi : Seadeti Ebediyeye Kavuşturacak İlmi ve Dini Bilgiler

"Ayna gibi parlamazsa para yok"

Ünal Bolat

Tarih: 2018-08-08 / Hit: 53

“Elleri zift gibi kapkara boyaydı. İşini gayet güzel yaptığı her hâlinden belli oluyordu...”
 
 
“Boyayalım abi... Badem yağlı çift cilalı, parlamazsa para yok!"
“Haydi boya bakalım! Parlamazsa para vermem ha!”
Böyle dedim ve sağ ayağımı boya sandığının üstüne koydum. Küçük çehresinde beliren iri zeytin karası gözleriyle suratıma baktıktan sonra işe koyuldu:
“Ne demek abi, emrin olur! Ben ayakkabılarını bir boyayayım gör sen!”
Ciddi misin?
“Ayakkabılarında saçlarını taramazsan bana ne dersen de! Para da verme!”
Gülümsedim. O da sevinçle başladı ayakkabılarımı boyamaya.
On bir-on iki yaşlarında olmalıydı. Üzerinde yer yer siyahlara boyanmış sarı lacivert bir tişört vardı. Elleri ise zift gibi kapkara boyaydı. İşini gayet güzel ustaca yaptığı her hâlinden belli oluyordu.
Ben de ayakkabı boyacılığından iyi anlardım. Çünkü çocukluğumda okullar tatil olduğunda yaz tatillerinde ben de hep ayakkabı boyacılığı yapmıştım. O bakımdan nerede bir ayakkabı boyacısı çocuk görsem gidip ayakkabımı boyatmışımdır.
Çocuk devam ederken sordum:
“Sen okula gitmiyor musun? Sürekli ayakkabı boyacılığı mı yapıyorsun? Nerelisin? Nerede oturuyorsun? Adın ne senin?”
Peş peşe sorduğum sorulara jet hızıyla cevap vermeye başladı. Belli ki işiyle beraber söz ustalığını da bayağı öğrenmişti. Türkçesi de gayet iyiydi:
“Abi adım Umut. Övünmek gibi olmasın ama Fenerbahçeliyim. Bir gün eninde sonunda orada futbol oynayacağım. Bu sene yedinci sınıfa geçtim, takdir aldım. Derslerimin hepsi pekiyi… Babam porselen fabrikasında çalışıyor. Biz beş kardeşiz. Hatuniye Mahallesi'nde oturuyoruz. Şimdilik Kütahyaspor altyapısında oynuyorum ama hedefim Fener. Tabii derslerimi de ihmal etmiyorum. Futbolcu olamazsam hedefim doktor olmak. Yılmak, vazgeçmek yok!”
Umut hem fırça sallıyor, hem anlatmaya devam ediyordu. Eli yüzü üstü başı zift gibi kapkara olan boyacı bir çocuğun böylesine gayretli, inançlı ve her şeyden önemlisi de mutlu olması beni bayağı şaşırtmıştı.
Bir de bir eli yağda bir eli balda ellerini sıcak sudan soğuk suya sokmayan gayretsiz umutsuz mutsuz; bir türlü mutlu edemediğimiz kendi çocuklarımız geldi aklıma.
Çocuklarım adına bu boyacı çocuktan utandım. Zift gibi kapkara gerçekleri olmasına rağmen bu boyacı çocuk bayağı mutlu gözüküyordu ve renkli boyalı düşler kurmaya devam ediyordu...DEVAMI YARIN

YORUM YAZ




Yazarın Diğer Makaleleri

Annemle tatile gittik

“An itibarıyla her konuşulanı anlıyor ve cevap veriyor. Ama o hepsi o kadar, sonrası yok” Annemiz alzheimer hastası. Kendisi seksen yaşın üzerinde. Sağlığı...

Çocukluğumun çamaşırhaneleri

Köy halkının çamaşır yıkamak için ortaklaşa kullandıkları yere “gevsilik” derdik... Çocukluğumun köy hayatını anlatmaya devam ediyorum...   Annemle...

“Ateş almaya mı geldin?”

“Fakirler sabun olmadığı için çamaşırını külle yıkıyordu. En iyi kül meşe odunundandı...”     Çocukluğumun Anadolu’sunda bizim Akseki yöresinde şahit ol...
Tüm Yazıları

Hakikat Kitabevi Yayınları

Tam İlmihal Seadeti Ebediyye
Mektubat Tercemesi
İslam Ahlakı
Kıyamet ve Ahiret
Namaz Kitabı
Cevab Veremedi
Eshabı Kiram
Faideli Bilgiler
Hak Sözün Vesikaları
Herkese Lazım Olan İman
İngiliz Casusunun İtirafları
Kıymetsiz Yazılar
Menakıbı Cihar Yarı Güzin
Şevahidün Nübüvve
Fahrettin Tacar Eğitim Vakfı İhlas Vakfı Hakikat Kitabevi İhlas Koleji İrfan Turizm Dinimiz İslam Huzur Pınarı Altın Çınar Genç Girişimciler Kulübü Adem Eğitim Kültür ve Sosyal Hizmetler Derneği Bülent Gençer Vakfı